Móngóliti eða bara spassi

Já, dularfullt kvöld. Mig dreymdi tvo drauma eða eiginlega tvær breytur af sama draumnum. Bæði skiptin þá lenti ég í einhverju slysi. Hvort heldur að ég var að ganga um götur New York borgar eða einhverrar álíka stórborgar og lendi í skotárás.

Bara svona random passerby skot sem veldur því að ég lamast algjörlega. Þannig að einhverju síðar eftir að mér var bjargað sit ég hjálparlaus errrm, ligg frekar upp í rúmi og geri nákvæmlega ekkert.

Hin útgáfan var svipuð, lenti í einhverju slysi nema hvað núna lamast ég bara fyrir neðan mitti. Ekkert geðveikt mikið skárra en svona smá. Eftir slysið sit ég í miklum biturleika í herberginu mínu og plotta dauða læknanna sem að áttu sök á því að ég er ennþá lifandi. Skrýtið.

Þá kemur samt pælingin. Ef maður myndi nú lenda í því að lamast, hvert er lífið farið þá. Ég persónulega myndi ekki vilja halda áfram ef að ég yrði að stórum hluta hreyfihamlaður og eitthvað gimp í hjólastól. Mér er næstum sama þótt það væri bara helmingur. Það er samt helmingi of mikið fyrir mig. Ég myndi pottþétt bölva læknunum til helvitis fyrir þessa lítillækkun jafnvel þótt þeir reyndu sitt besta. Bölvaðir. Ég myndi líka gera í því að verða byrði á þjóðfélagið og alla í kringum mig, reyna sem mest að hrekja allt og alla í burtu frá mér og gefa skít í þetta allt saman. Svona aðeins meira en ég geri núna.

Já svona er þetta, fór til sálfræðings um daginn. Greindist með athyglisröskun eða eitthvað álíka. Get ekki haldið mig við einn hlut í einu og sama hvað ég er að gera þá skortir mig einbeitingu til að fást við verkefnið sem liggur fyrir. Þarf alltaf að plotta svakalega fyrir eitthvað annað. Eina sem fangar athygli mína nógu lengi er tölvan en samt ekki heldur. Ég hoppa alltaf úr einu í annað svona bara af því að mér leiðist. Mig skortir áhuga á öllu, bara svona almennt áhugaleysi. Furðulegt.

“When pigs sprout wings and fly. “
Oink að sinni.